Noord Vietnam.

Inmiddels zijn we de 2e dag in Noord Vietnam. Wat is het hier mooi. We logeren in een prachtige lodge boven op een berg.
Hebben een eigen bungalow met schitterend uitzicht over de rijstvelden en de bergen.
Gisteren werden we bij aankomst bestormd door een stuk of 15 vrouwen van de rode Dhaostam. Allemaal wilden ze mijn naam weten en of ik kinderen had en hoopten ze iets aan ons te kunnen verkopen.
Een beetje te enthousiast eerlijk gezegd.
Gisteren hebben we genoten van de rust hier.
Na een prima lunch hebben we ons geïnstalleerd in onze bungalow. Later nog een wandelingetje langs het koeienpad gemaakt en daar kwamen de rode dames al weer aan.
We hebben ze na een praatje verder van ons af kunnen houden gelukkig want ze zijn wel heel opdringerig.
Gisteravond een heerlijk menu gehad en nog een wijntje gedronken.
We hebben alleen internet in en om het restaurant, vandaar.
Vandaag dus de trekking bij de bergstammen. 
Ik was er wel een beetje nerveus voor want als ze allemaal zo enthousiast zouden zijn als de rode dames die hier bij de ingang zitten dan was dat niet zo prettig geweest.
Toen we voor bij de weg kwamen, de bungalows liggen wat verder van de weg en daar mogen ze eigenlijk niet komen, kwamen ze al weer aangestormd." Marion, Marion, I saw you yesterday , Marion en zo ging het maar door.
Als het er een of 2 zijn is dat leuk maar hoe moet je kiezen van wie je iets koopt.....ze zijn allemaal zo enthousiast dat je het niet meer weet en dus niets koopt.
We kropen snel in de auto met onze privé gids.
Kung had een mooie route uitgestippeld door de rijstvelden en bij de bergstammen en totaal niet toeristisch.
Na een klein half uurtje rijden stapten we uit en wandelden we een stukje.
De mensen hier leven eenvoudig in bamboehuizen met soms een gedeelte van steen. Overal lopen kippen met kuikentjes rond, eenden met kleintjes, honden, katten, koeien, buffels en af en toe een paard.
Ze lopen los maar weten precies wie hun baas is en gaan aan het eind v d dag weer naar huis. Zelfs de buffels. Een flinke buffel is duur wel 1200 Amerikaanse dollars. Ze mogen grazen tot ze vanzelf dood gaan. Dan worden ze geslacht en als ze geen koelkast hebben hangen ze het vlees te drogen in hun huis.
We hebben een paar wandelingen gemaakt en kwamen uiteindelijk in een dorpje aan. Daar hebben we geluncht aan de rivier. Eerst een wiebelende hangbrug over daarna snel de sokken en schoenen uit en met onze voeten in het koude water.
We kregen een uitgebreide lunch met eindelijk eens gerechten waar (vrijwel) geen koriander in zat.
Daar zijn ze hier dol op en ik vind het helemaal niet lekker.
Het was zelfs veel te veel maar wel erg lekker.
Na de lunch hebben we nog een half uur aan de rivier gezeten en nog wat leuke foto's gemaakt. 
Daarna hebben we een prachtige wandeling van ruim 2 1/2 uur gemaakt.
We hebben veel gefotografeerd en kregen veel informatie over de streek. Zo hoorden we dat de vrouwen van de rode daostam als ze getrouwd zijn hun wenkbrauwen af scheren dan kan je zien dat ze niet beschikbaar meer zijn.
De regering steekt heel veel geld in scholing ook op het platteland zijn de laatste jaren heel veel scholen gebouwd.
De kinderen hebben van 11 tot 13 u pauze om te eten en te rusten. We kwamen dan ook veel schoolkinderen tegen. Mochten zelfs de schriftjes en schoolboeken inkijken.
Kleine kinderen gaan hier al jong helemaal alleen naar school. Niemand die wij zagen werd door zijn ouders gebracht. Soms liepe er kinderen van een jaar of 3 a 4 alleen langs de weg op weg naar school. Met een schrift en een pen maar soms wel op blote voeten of in smoezelige kleding.
Na 2 1/2 uur in de brandende zon met klimmen en dalen was ik het spuugzat.
Gelukkig stond de auto op ons te wachten en werden we in een half uur weer naar onze bungalows gebracht.
Daar waren we nog niet uitgestapt of de rode dames kwamen al weer aangerend; "Marion,Marion,I saw you yesterday. ....."
Ik had aan Kung gevraagd wat ik met ze aan moest en hou ik iets zou moeten kiezen maar hij zei dat ik ze maar gewoon moest negeren. Dat heb ik dus maar gedaan maar ook dat voelt niet fijn als ik heel eerlijk ben.....

Nu nog even wat gedronken op het terras bij het restaurant zodat ik even in mijn blog kan schrijven en wat foto's kan plaatsen.
Nu eerst even douchen en die trekkingschoenen uit.....

Morgen om 6 u ontbijten. Om 7 uur vertrekken we naar de Chinese grens. Daar gaan we een markt bezoeken en een wandeling v 2 1/2 uur maken daarna lunchen en dan terug naar Hanoi.

Vandaag was een prachtige dag. Wel heet om zo veel te wandelen maar we hebben zo veel gezien en zulke aardige mensen ontmoet. Echt de moeite meer dan waard.